webinar

Vroeger had een schrijver een schrijfmachine waarbij je met enige kracht op de letters sloeg, wat dan een bevredigend gevoel gaf. Waarbij de letters die op het papier werden geslagen zich onder het geratel van de toetsen regen tot zinnen, gevolgd door een heldere ping als het tijd was om tegen de handel te duwen om met een prettig geratel het papier weer naar de andere kant te duwen en de volgende zin te gaan typen. Een lekker geluid, en de directe bevrediging van woorden, zinnen, verhalen, voor je neus, op een tastbaar papier. En als je niet tevreden was, of teveel schrijffouten had gemaakt, dan kon je dat papier met een ruk uit de machine trekken, verfrommelen en in de klaarstaande papierbak smijten, al dan niet met een fraaie boog. Lees verder

Waarom?

Kun je vertellen waarom je bent gaan schrijven?
Dat is een leuke vraag. Ik ben alleen niet iemand die denkt in waarom. Dingen zijn, gebeuren, doen.

Waarom is een vraag die kleine kinders stellen, de mijne tenminste wel:
Waarom gaan we niet naar buiten?
Omdat het regent.
Waarom regent het?
Omdat er water uit de lucht valt.
Waarom valt er water uit de lucht?
Omdat het regent.
(Rep.ad.inf.)

Lees verder

Vroeg!

Zo, hoe vroeg was jij dan wel op? Als eilandbewoner een veelgehoorde vraag, waar in het land ik ook bij wat voor bijeenkomst ook aanschuif. Het feit dat ik mijn reis begin (of bijna, het begint natuurlijk met naar de bushalte lopen) geeft mensen het idee dat ik vele malen langer onderweg ben dan ieder ander. Natuurlijk maak ik daar dankbaar gebruik van; als mensen koffie voor mij willen halen, of als ik de dag tevoren ergens mijn voeten onder de eettafel mag schuiven en een logeerbed bezetten. Maar dat is een ander verhaal. Lees verder

De weg kwijt … ?

“Eerst werden negerzoenen verbannen, toen werd Zwarte Piet weggepest en sinds een paar maanden is de NS gestopt met ‘dames en heren’ zeggen en kunnen we bij de HEMA geen meisjes- en jongenskleding meer kopen. Al deze dingen zijn aangepast omdat een zeeeeeer kleine minderheid zich eraan stoort.
Ons land is de weg kwijt.”
Deze tekst kreeg ik gister onder ogen als start van een verder tamelijk onsamenhangende lijst gebeurtenissen en meningen, waaruit de schrijver meende te kunnen constateren dat  ‘(…) ons land knettergek is geworden!!!”
Natuurlijk gebeuren er altijd dingen waar niet iedereen het over eens is, gaan er dingen mis, soms met dramatische gevolgen, die ik in geen geval wil bagatelliseren.
Een samenleving heeft er volgens mij alleszins baat bij als een ieder zich daar veilig in kan bewegen. Dat wij als samenleving niet zouden moeten aanpassen omdat slechts ‘een zeeeeer kleine minderheid zich er aan stoort’ zou ik dan ook willen bestrijden.  Sterker nog; dat gebeurt al, is al gebeurt, en daar geven we niks om, sterker nog: sommige aanpassingen hebben veel mensen baat bij!  Lees verder

Koningsspelen

Vandaag is het weer zover; de koningspelen, een jonge traditie die onze koning bij zijn aantreden in gang zette. Op bijna alle basisscholen gaat de jeugd een dag sporten en bewegen. Een goede zaak, in deze tijd van spelcomputers die je overal mee naartoe kan nemen, in ieder gezin minstens een  auto en goedkoop en vanaf je 18e verjaardag gratis openbaar vervoer.  Kinderen en jongeren spelen en bewegen steeds minder. Een goede zaak dus dat de jeugd via een dergelijk project in beweging wordt gezet. Want lichaamsbeweging leidt tot lichaamsbewustzijn, leidt tot lichaamsbeheersing; leidt tot zelfbewustzijn, leidt tot zelfbeheersing.  Sportende kinderen worden sterker en bewuster, goeie zaak toch? Lees verder

Wat je aandacht geeft, groeit. (2)

Gelijk is ongelijk.
Onlangs had ik een gesprek over verschillen tussen mensen. Wat ik graag doe is iets wat anderen een beperking noemen als ‘horende binnen de grenzen van normaal mens zijn’ benoemen. Dit keer kreeg ik een interessante vergelijking voorgeschoteld:
‘Als iemand een huis bouwt, zelf, van gejut hout en afval, dan is dat toch een bijzonder huis? Zou je dat dat ook afdoen als ‘binnen de grenzen van een gewoon huis? Daarmee doe je de bijzonderheid van het huis tekort, en daarmee de bewoner.’ Lees verder

Wat je aandacht geeft, groeit. (1)

De laatste dagen gaat het in het nieuws veel over de (toenemende) homofobie en (afnemende) tolerantie in Nederland. En dat is goed. Het is goed dat er steeds weer aandacht is voor het feit dat we dit land met elkaar delen, allemaal verschillende mensen, met een verschillende kleur van buiten en van binnen. Dat maakt het leven in dit land goed en leuk, zolang we elkaar niet belemmeren in die beleving en andere levende wezens en de omgeving met enige zorg behandelen.  Jouw geloof kan niet zijn dat je mensen in elkaar slaat, schapen schopt of vuilnis in de sloot gooit, daar ligt een best wel harde grens, qua tolerantie, wat mij betreft. Lees verder

Je suis Piet

Het is moeilijk uitleggen aan mensen die het gevoel niet kennen, mensen die in hun leven weinig of geen discriminatie kennen. Ze kunnen zich daarom gelukkig prijzen, al zullen ze dat niet direct doen, omdat het moeilijk is je gelukkig te prijzen met iets waarvan je je niet bewust bent. Zoiets als een kind dat niet wil eten en blij moet zijn omdat kindjes in Afrika geen eten krijgen.
Ik weet niet wanneer het precies begon. Of het ooit ‘begon’. Lees verder

Vroeg

Als ik wakker wordt, is het stil. Twee weken geleden had ik nog gezegd: als ik wakker wordt is het donker en stil. Maar het immer draaien van de aarde maakt dat de hemel al licht is als om vijf voor vier mijn wekker gaat. Stil is het nog wel. De eerste vogels beginnen ook al wakker te worden rond die tijd, dus over een paar dagen kan ik dat waarschijnlijk ook niet meer zeggen.  Lees verder

Bat out of hell

Januari 2005;  ik ben op weg naar de Utrechtse culturele nieuwjaarsduik. In de maanden daarvoor heb ik een aantal weken een workshop creatief schrijven gevolgd bij Vrouwkje Tuinman. Zij vroeg mij met een aantal anderen te komen voorlezen op deze manifestatie. Ik koos voor het in haar workshop geschreven verhaal naar aanleiding van een stuk muziek,  Om twee uur in de middag staan we op het programma. Er is de hele dag van alles te beleven, ik besluit om ruim een uur tevoren aanwezig te zijn om daar iets van mee te pakken. Lees verder