Waarom?

Kun je vertellen waarom je bent gaan schrijven?
Dat is een leuke vraag. Ik ben alleen niet iemand die denkt in waarom. Dingen zijn, gebeuren, doen.

Waarom is een vraag die kleine kinders stellen, de mijne tenminste wel:
Waarom gaan we niet naar buiten?
Omdat het regent.
Waarom regent het?
Omdat er water uit de lucht valt.
Waarom valt er water uit de lucht?
Omdat het regent.
(Rep.ad.inf.)

Soms word ik ‘s nachts wakker met een geniale zin, een serie woorden, een verhaallijn. Als ik wakker genoeg ben schrijf ik die op (waarom? Om te onthouden!) maar vaak word ik dan tegen de ochtend echt wakker met alleen nog de gedachte; het was écht heel goed wat ik vannacht dacht, maar wat wás het ookeweer..??

Ooit zat ik op de lagere school, toen dat nog lagere school heette. Ik wilde graag naar school, want ik zag mijn moeder voorlezen uit een boek, en dat wilde ik ook. Lezen! Verder boeide mij die school maar weinig en toen ik na een paar maanden het lezen aardig onder de knie had, was het schoolgaan ook niet meer interessant. Gelukkig ontdekte ik snel het pendant van lezen: schrijven! Al die mooie verhalen en boeken werden door iemand bedacht en geschreven, dat wilde ik ook! Schrijven! Ik verzon verhaaltjes voor mijn jongere broer en zus, die ik dan uit mijn hoofd ‘voorlas’ als we naar bed moesten. Later kreeg ik op school iets dat ‘opstel schrijven’ heet. Dus een opdracht om een verhaal te schrijven. Dat kon van geheel vrij zijn, of een meer gerichte opdracht, of dat de je eerste alinea al kreeg. Dat waren mijn favoriete dingen, en ik heb daarin veel geëxperimenteerd met schrijfstijlen die ik op dat moment aan het lezen was. Niet elke leraar begreep dat, wat nog wel wisselende cijfers tot gevolg had. Maar dat maakte mij niet zoveel uit, ik schreef niet zozeer voor de leraar of voor een cijfer, ik schreef omdat ik dat wilde, omdat ik vond dat het zo moest. Een goed cijfer was mooi meegenomen.

Ik denk dat dat het antwoord is op de eerste vraag; waarom ben je gaan schrijven? Ik schrijf omdat dat moet. Hoe vaak heb ik niet onderweg ergens een pen en een schrift gekocht, of een placemat uit een restaurant meegenomen omdat ik in de trein of waar dan ook MOEST schrijven, dat verhaal dat in mijn hoofd bleef hameren tot het op papier stond. Zo’n verhaal waarvan ik soms alleen het begin weet, of juist het einde, of ergens middenin een stukje, soms alleen een zin of een mooi woord dat er in zit. En dan begin ik daar te schrijven en vertelt het verhaal zichzelf, ik ben vaak verrast door ontwikkelingen, plotwendingen of dialogen tussen personages; He; zit dat zo? Ben jij zo iemand? Waar komt dit opeens vandaan?
En dan opeens gaat het verhaal zo snel gaat dat ik het schrijvend of typend amper kan bijhouden. Dat is mooi. Daarom schrijf ik; schrijven is lekker.

4 Reacties op “Waarom?

  1. Leuke blog. Inderdaad, het moet…

  2. Mooi beschreven! 😀 Ik ben benieuwd naar je boek!

  3. Ik heb er weer van genoten. En het inspireerde mij voor een tekening. iets wat eigenlijk niet kan, maar als ik het wil; kan het toch. Kan ‘m hier niet plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s