11 oktober

Vandaag is het 11 oktober. Hoewel ik dan als eerste denk aan de verjaardag van mijn moeder, zullen veel mensen als eerste denken aan coming-outdag. En weer anderen, mogelijk nog meer mensen zullen ook dat niet weten. Voor hen is 11 oktober gewoon een dag. Of misschien hebben ze ook een jarigheid, dat kan natuurlijk, maar daar gaat dit niet over. Dit gaat over coming-outdag.
De eerste Coming out dag was (net als de eerste gay pride) een demonstratie. In 1988 is 11 oktober uitgeroepen tot coming-outday, in 2009 werd ook in Nederland 11 oktober tot coming-outdag uitgeroepen.  Er komt een hoop rotzooi vanuit Amerika overwaaien, zullen critici zeggen. Ze doen maar. Aandacht voor coming-outdag vind ik belangrijk, hoewel het natuurlijk niet nodig zou moeten zijn.  

Waarom vind ik dat belangrijk:
Veel jongeren zeggen op de middelbare school liever niet dat ze homo, lesbisch, bi, trans of non-binair zijn. Of niet zo goed weten wat ze zijn, in elk geval niet zo hetero en cis als de meeste van hun klasgenoten.  Ook veel volwassenen vinden het trouwens lastig om daar over te hebben met collegae of kennissen. Ook niet heel vreemd als ‘homo’ nog een veel gebezigd scheldwoord is.
Veel hetero cis mensen vinden het toch maar vreemd, homo zijn lijkt wel redelijk geaccepteerd, maar toch moet het vooral niet al te zichtbaar zijn; je moet vooral gewoon doen. En gewoon is dan hetero in de algemene optiek.
Als je zegt dat het geslacht dat bij je geboorte opgegeven is, niet past bij wie jij weet dat je bent, wordt al snel gezegd ‘dat je dan toch eenvoudig omgebouwd kan worden’ Dat je niet in dat binaire denken past, dat er meer bestaat dan mannetje of vrouwtje past vaak niet in het denkraam. Dan ben je een freak en een aandachttrekker.
‘Je hebt een pielemoos en dan ben je een mannetje, of je hebt er geen, dan ben je een vrouwtje.’ 

Waarom zou het niet nodig moeten zijn? Is het eigenlijk niet bizar dat er zoiets bestaat als een coming-out? Waarom is het een ding om te vertellen dat je je aangetrokken voelt tot mensen van hetzelfde geslacht, of dat je gevoel niet past bij de lichaamskenmerken die je hebt? Voor veel mensen is het ook echt onveilig  om dat te doen, ze verbergen liever dat stuk van zichzelf om in de maatschappij te passen, om geen gedoe te krijgen, omdat de reactie van anderen, vrienden en familie, pijnlijk en hard kan zijn. Ja, ook in Nederland. In tegenstelling tot wat vroeger op school geroepen werd, doet ‘schelden’ namelijk wel pijn, zeker als het op dagelijkse basis gebeurt. Vergelijk het met een tik tegen de wang, een keer is grappig, de tweede keer zeg je dat je dat niet fijn vindt, de tiende keer is het irritant, de honderdste keer is het pijnlijk en na nog zoveel keren schiet je uit je slof.
‘Het was maar een grapje, waar is je gevoel voor humor?’  
Doe niet zo overgevoelig!’
‘Je kan ook niets meer zeggen tegenwoordig!’

Dus met het risico op dat allemaal, is het toch niet zo simpel om op te schrijven: ik ben non-binair. Toch doe ik het hier vandaag. Omdat het coming-outdag is. 

2 Reacties op “11 oktober

  1. Hoi, Ik kwam er nu pas aan toe om je laatste verhaal te lezen. Ik ben weer onder de indruk over hoe je het hebt geschreven. En over je eigen coming- out vind ik om te omarmen. Je hebt jezelf een heel mooi🎁gegeven.
    Prachtig geschreven.
    lieve groeten, Ine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s