Doelen

Mijn dagelijkse slaapdoel is zesenhalf uur. Dat betekent dat als mijn wekker om vijf voor vier gaat, ik voor half elf in bed moet liggen. Dat lukt meestal wel, soms niet. Er zijn ook dagen dat ik niet hoef te werken, of dat ik later begin. Mijn brein is er echter inmiddels van overtuigd dat de wekker gewoon altijd rond vier uur gaat. Dan is het doel dat ik weer in slaap val, of in elk geval doe alsof ik slaap tot een uur of zeven. Dat doen alsof bestaat er dan vooral uit dat ik niet mijn telefoon pak en verdwaal in de krochten van internet tot ik op moet schieten om op tijd te zijn voor wat het is dat ik die dag wél ga doen. Vanmorgen was zo’n dag. Ik ging even na middernacht naar bed en zette de wekker uit. Tegen half vijf was ik wakker. Ik draaide naar de koele kant van het bed en deed of ik verder sliep. Leuk detail is dat ik dan mijn zoon hoor, die om kwart over vijf de deur uit moet.
Waarom heb ik eigenlijk een slaapdoel? Vraagt mijn brein. Waarom sta ik niet op, gewoon nu, en gaan we wandelen of schrijven of nog leuker: verdwalen in kattenfilmpjes en tuinhekken? (Ik ben bezig mijn tuin op te knappen)
Hoe zat dat ook weer met doelen? Was de volgende gedachte. In mijn opleiding aan de HU leerde ik dat doelen smart moesten zijn. Meetbaar en duidelijk enzo. Het was bijna een heilig mantra. Wat is je doel, maak het concreet, maak het smart! Ik kan dat niet zo goed, ben gewoon te gaan met de flow van het moment, en te zien hoe dat uitpakt. Als in een gesprek aan mij wordt gevraagd ‘Waar sta je over vijf jaar?’ Kan ik niet anders dan verbaasd kijken, hoe kan ik dat nu weten?

‘Hoe maak je God aan het lachen? vraagt mijn zus. ‘Door hem jouw plannen te vertellen.’  

Als alternatief vond ik Fuzzy doelen. Ik besprak deze met mijn studieloopbaanbegeleider. Ze moest lachen. Zij verstaat de kunst om met je te praten over een vraag, je voelt je gehoord en neemt tevreden afscheid. En op de gang kom je er achter dat ze geen antwoord heeft gegeven. Dat wil ik ook kunnen! Was mijn volgende doel.
Later las ik een boek over het negatieve van positief denken en het gevaar van doelen stellen. Stel je voor; iemand heeft als doel om tien kilo minder te wegen. Dan krijgt diegene een ongeluk en verliest een been. Akelig, maar het doel is wel behaald. Of een groep mensen die samen een berg beklimmen, de top bereiken maar op de terugweg in slecht weer terechtkomen en niet meer levend thuiskomen. Hun doel; de top, is bereikt. Of was hun doel toch iets anders?

Zo bezien is het misschien beter om maar een beetje doelloos rond te zwalken. Of toch niet? Terwijl ik dit schrijf zit ik in de trein met een duidelijk reisdoel, die zesenhalf uur slaap ga ik vannacht wel weer halen. En in het najaar komt mijn boek uit, dus dat afschrijven is ook wel een doel. 

Nu is het doel dit blog af te sluiten met een vraag, wat ik geloof ik niet eerder deed. Maar wat volgens de kleurrijke schrijfcoach goed is, want dan komt er meer interactie. Wat voor doelgerichte vraag komt er op na het lezen van dit doelloze stukje?  

2 Reacties op “Doelen

  1. Bij mij komt vooral de vraag op: wat stel ik mijzelf als doel?

  2. Wat leuk Nish in het najaar jouw boek. Mijn vraag: waar gaat je boek over?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s