Categorie archief: Communicatie

even over mijn werk

Een beetje ongebruikelijk, maar via deze openbare weg wil ik mij distantiëren van en plaatsvervangend verontschuldigen voor de laatste openbare uitlating waar niet helemaal terecht ‘Texelhopper’ onder staat, en welke mijns inziens niet geheel recht doet aan de recente geschiedenis en de huidige situatie. Lees verder

Advertenties

De weg kwijt … ?

“Eerst werden negerzoenen verbannen, toen werd Zwarte Piet weggepest en sinds een paar maanden is de NS gestopt met ‘dames en heren’ zeggen en kunnen we bij de HEMA geen meisjes- en jongenskleding meer kopen. Al deze dingen zijn aangepast omdat een zeeeeeer kleine minderheid zich eraan stoort.
Ons land is de weg kwijt.”
Deze tekst kreeg ik gister onder ogen als start van een verder tamelijk onsamenhangende lijst gebeurtenissen en meningen, waaruit de schrijver meende te kunnen constateren dat  ‘(…) ons land knettergek is geworden!!!”
Natuurlijk gebeuren er altijd dingen waar niet iedereen het over eens is, gaan er dingen mis, soms met dramatische gevolgen, die ik in geen geval wil bagatelliseren.
Een samenleving heeft er volgens mij alleszins baat bij als een ieder zich daar veilig in kan bewegen. Dat wij als samenleving niet zouden moeten aanpassen omdat slechts ‘een zeeeeer kleine minderheid zich er aan stoort’ zou ik dan ook willen bestrijden.  Sterker nog; dat gebeurt al, is al gebeurt, en daar geven we niks om, sterker nog: sommige aanpassingen hebben veel mensen baat bij!  Lees verder

kleine ergernissen I: Geniet ervan!

Bij tijd en wijle verblijf ik best veel online. Ik zie facebook als een druk café, waar allerlei gesprekken door elkaar en tegelijk gevoerd worden; het is onmogelijk om al die gesprekken te volgen, maar soms hoor je aan de tafel naast je iets gezegd worden waar je wel op móet reageren. Gelukkig kan dat op facebook zonder te schreeuwen en meestal zonder dat mensen zich bedreigd voelen doordat je inbreekt in een gesprek. Lees verder

Gesprek met de dood

Vandaag heb ik de dood gesproken. Ik kwam hem gewoon tegen op straat, hij groette mij beleefd maar ik schrok dat ik hem zag en omdat hij mijn naam kende.
‘Komt u voor mij?’ vroeg ik hem en ik hoorde zelf de schrik in mijn stem.
‘Nee, voor jou ben ik hier nog niet’ antwoordde hij met een stem die mij deed rillen. Ik wist niet of ik hem meer mocht vragen, maar hij was kennelijk in een goed humeur en vertelde zelf verder. Lees verder

Telefoonscript voor Annie

Naar aanleiding van de stiltes die Annie liet vallen in een telefoongesprek met een meneer, terwijl deze graag voor drie weken in de zomer wilde boeken, heb ik een hopelijk behulpzaam telefoonscript gemaakt. Ik vond het akelig voor haar dat ze de antwoorden op de vragen van deze meneer niet voorhanden had en wil haar graag behulpzaam zijn.  Lees verder

onderwijs (IV) 50 weken

Nog even terug naar de bijeenkomst van afgelopen donderdag. Gisteren schreef ik mijn brainstorm en uitstapje naar verschillende educatie filosofieën. Dat was echter niet wat ik op de avond zelf besproken heb. Op woensdagavond belde iemand van de organisatie van de avond in kwestie mij op om te vragen of ik misschien bereid was gespreksleider te zijn.  Bij het opnoemen van de stellingen trof de eerste mij direct; de andere heb ik nog wel beleefd aangehoord, ik was echter direct enthousiast en bereid. Lees verder

Onderwijs (III)

Gisteravond was ik op een bijeenkomst over onderwijs. Het was geen saaie bijeenkomst in een achterafzaaltje vol saaie pakken die over toekomst praten alsof er sinds 1955 weinig veranderd is in de wereld, NEE: in de voormalige gymzaal van de voormalige basisschool hadden zeker 100 ouders, leerkrachten, bestuurders en andere geïnteresseerden zich verzameld om over de toekomst van het onderwijs ten tijde van bevolkingskrimp te brainstormen. En dat is ook wat er gebeurde; een storm aan ideeën en plannen ging rond tijdens een dialoog in hoog tempo. De energie en het enthousiasme in de zaal was tastbaar. Had ik op de heenweg in de lichte regen weer eens gevoeld waarom ik ook weer eigenlijk nooit pizza eet, tijdens de lezingen en vooral tijdens de gesprekken daarna steeg mijn energielevel weer naar ongekende hoogten. Lees verder

Participatie

Vanmiddag stond ik te wachten bij de bushalte. Ik reis best graag met de bus. Alleen fietsen vind ik nog fijner. Omdat ik een te lenen auto moest gaan ophalen, zou het niet handig zijn als ik was gaan fietsen. Dus ik stond bij de bushalte. Op tijd, want ook dat vind ik prettig, op tijd zijn.  Lees verder

All of me; over liefde en muziek

Van de week ‘kreeg’ ik een link naar een nummer, gezongen bij The Voice of Holland. (dat is een talentenjacht op televisie, voor diegeen die onder een steen leven) Ik zag de titel en dacht; ah, das een mooi oud nummer! Eens kijken wat ze daarvan maakt…  (link)
Fout!! En ik voelde me even heel oud.  Ik had namelijk een heel ander nummer in mijn hoofd bij deze titel!  Lees verder

Familiedrama

Vanmorgen op weg naar huis, pak ik achteloos een gratis krant op het station. Ik moet even wachten omdat ik na negenen goedkoper reis. Met een kop koffie en een krant moet dat wel lukken. Koppensnellend blader ik tot bladzijde 5, waar een kop mijn aandacht trekt; ‘Zestien jaar cel voor moeder die haar zoons doodde op camping’. En vooral de subkop, schijnbaar uit een afscheidsbrief; ‘Ik ben al 41 jaar aan het vechten, waarom ook de kinderen? Ik kan ze niets bieden en echt gelukkig zijn ze niet’ Lees verder