Categorie archief: dagelijks leven

Groundhogday

Wat als morgen vandaag weer was? Dat is de vraag, de les uit groundhog day. Wat als ik morgen wakker wordt in precies deze beginsituatie? 2 februari 2021.

Gistermiddag ging ik uit mijn werk naar huis met twee gedachten: ik wilde mijn (electische)drumstel op zolder opbouwen en op de bank hangen. Toen ik thuiskwam ben ik eerst een stuk met de hond gaan lopen, en toen met de laatste krentenbollen op de bank gaan zitten. Mijn favoriete serie Bones staat tegenwoordig op Amazon prime, en die start automatisch de volgende aflevering. Dat is niet goed voor mij, eigenlijk. (mooi woord he, eigenlijk, daar kun je alles mee. Maar daar gaat dit nu niet over) regelmatig word ik wakker op de bank met een hele nieuwe aflevering en heb ik geen idee hoe de vorige afliep. Of zoals mijn ome Jan ooit zei; ik hoef geen afstandsbediening hoor, ik heb soms opeens een ander programma.

Maar nu sliep ik niet, ik keek. En telkens dacht ik; nou nog eentje en dan ga ik… maar het is zo spannend, en ik wil weten hoe het verder gaat! Kortom, toen ik naar bed ging, en ook nu, staat mijn drumset nog keurig ingepakt in t schuurtje. (ik heb wel nog andere dingen gedaan hoor, bij mijn oude moedertje geweest, met mijn lieverd gebeld en lekker eten gekookt enzo)  

Dus vanmorgen, groundhogday, begon ik met wederom een rondje met de hond. (zo’n beest wil dat graag elke dag) en dan rap koffie zetten. om ga ik op de bank zitten voor het wekelijkse schrijfwebinar. Terwijl het systeem (T R A A G) opstart  kijk ik om me heen en besluit dat ik vandaag niet de tv aan mag zetten voor het een beetje opgeruimd is en het drumstel op zolder speelklaar staat. Mijn beginsituatie van vandaag, groundhogday, is niet echt een waarvan ik denk; zo wil morgen weer beginnen!  

En ook dat is leerzaam. Want stel dat het zo ís?

Schaduwen van kreukels

Van de week stond ik muziek uit te zoeken om te spelen met een tijdelijk ensemble. Omdat er andere mensen meedoen dan gebruikelijk, moest ik andere partijen opzoeken en om te zorgen dat die niet kwijtraken, kopieer ik die en houd ik de originelen in de kast.

Eén blaadje is in de stapel dubbelgevouwen. Ik leg het op de tafel en strijk met de nagel van mijn rechter duim de vouw er zoveel mogelijk uit. Dan leg ik het vel ondersteboven op de kopieermachine en druk op de startknop. De machine zoemt zijn bekende ritme en spuugt een blaadje uit. Ik pak de kopie uit de machine en controleer of de muziek leesbaar is overgekomen. Dwars over de muziek loopt een dunne donkergrijze streep, de schaduw van de vouw in het origineel.

Lees verder

Waarom?

Kun je vertellen waarom je bent gaan schrijven?
Dat is een leuke vraag. Ik ben alleen niet iemand die denkt in waarom. Dingen zijn, gebeuren, doen.

Waarom is een vraag die kleine kinders stellen, de mijne tenminste wel:
Waarom gaan we niet naar buiten?
Omdat het regent.
Waarom regent het?
Omdat er water uit de lucht valt.
Waarom valt er water uit de lucht?
Omdat het regent.
(Rep.ad.inf.)

Lees verder

Vroeg!

Zo, hoe vroeg was jij dan wel op? Als eilandbewoner een veelgehoorde vraag, waar in het land ik ook bij wat voor bijeenkomst ook aanschuif. Het feit dat ik mijn reis begin (of bijna, het begint natuurlijk met naar de bushalte lopen) geeft mensen het idee dat ik vele malen langer onderweg ben dan ieder ander. Natuurlijk maak ik daar dankbaar gebruik van; als mensen koffie voor mij willen halen, of als ik de dag tevoren ergens mijn voeten onder de eettafel mag schuiven en een logeerbed bezetten. Maar dat is een ander verhaal. Lees verder

De weg kwijt … ?

“Eerst werden negerzoenen verbannen, toen werd Zwarte Piet weggepest en sinds een paar maanden is de NS gestopt met ‘dames en heren’ zeggen en kunnen we bij de HEMA geen meisjes- en jongenskleding meer kopen. Al deze dingen zijn aangepast omdat een zeeeeeer kleine minderheid zich eraan stoort.
Ons land is de weg kwijt.”
Deze tekst kreeg ik gister onder ogen als start van een verder tamelijk onsamenhangende lijst gebeurtenissen en meningen, waaruit de schrijver meende te kunnen constateren dat  ‘(…) ons land knettergek is geworden!!!”
Natuurlijk gebeuren er altijd dingen waar niet iedereen het over eens is, gaan er dingen mis, soms met dramatische gevolgen, die ik in geen geval wil bagatelliseren.
Een samenleving heeft er volgens mij alleszins baat bij als een ieder zich daar veilig in kan bewegen. Dat wij als samenleving niet zouden moeten aanpassen omdat slechts ‘een zeeeeer kleine minderheid zich er aan stoort’ zou ik dan ook willen bestrijden.  Sterker nog; dat gebeurt al, is al gebeurt, en daar geven we niks om, sterker nog: sommige aanpassingen hebben veel mensen baat bij!  Lees verder

Koningsspelen

Vandaag is het weer zover; de koningspelen, een jonge traditie die onze koning bij zijn aantreden in gang zette. Op bijna alle basisscholen gaat de jeugd een dag sporten en bewegen. Een goede zaak, in deze tijd van spelcomputers die je overal mee naartoe kan nemen, in ieder gezin minstens een  auto en goedkoop en vanaf je 18e verjaardag gratis openbaar vervoer.  Kinderen en jongeren spelen en bewegen steeds minder. Een goede zaak dus dat de jeugd via een dergelijk project in beweging wordt gezet. Want lichaamsbeweging leidt tot lichaamsbewustzijn, leidt tot lichaamsbeheersing; leidt tot zelfbewustzijn, leidt tot zelfbeheersing.  Sportende kinderen worden sterker en bewuster, goeie zaak toch? Lees verder

Wat je aandacht geeft, groeit. (2)

Gelijk is ongelijk.
Onlangs had ik een gesprek over verschillen tussen mensen. Wat ik graag doe is iets wat anderen een beperking noemen als ‘horende binnen de grenzen van normaal mens zijn’ benoemen. Dit keer kreeg ik een interessante vergelijking voorgeschoteld:
‘Als iemand een huis bouwt, zelf, van gejut hout en afval, dan is dat toch een bijzonder huis? Zou je dat dat ook afdoen als ‘binnen de grenzen van een gewoon huis? Daarmee doe je de bijzonderheid van het huis tekort, en daarmee de bewoner.’ Lees verder

Wat je aandacht geeft, groeit. (1)

De laatste dagen gaat het in het nieuws veel over de (toenemende) homofobie en (afnemende) tolerantie in Nederland. En dat is goed. Het is goed dat er steeds weer aandacht is voor het feit dat we dit land met elkaar delen, allemaal verschillende mensen, met een verschillende kleur van buiten en van binnen. Dat maakt het leven in dit land goed en leuk, zolang we elkaar niet belemmeren in die beleving en andere levende wezens en de omgeving met enige zorg behandelen.  Jouw geloof kan niet zijn dat je mensen in elkaar slaat, schapen schopt of vuilnis in de sloot gooit, daar ligt een best wel harde grens, qua tolerantie, wat mij betreft. Lees verder

Je suis Piet

Het is moeilijk uitleggen aan mensen die het gevoel niet kennen, mensen die in hun leven weinig of geen discriminatie kennen. Ze kunnen zich daarom gelukkig prijzen, al zullen ze dat niet direct doen, omdat het moeilijk is je gelukkig te prijzen met iets waarvan je je niet bewust bent. Zoiets als een kind dat niet wil eten en blij moet zijn omdat kindjes in Afrika geen eten krijgen.
Ik weet niet wanneer het precies begon. Of het ooit ‘begon’. Lees verder

Vroeg

Als ik wakker wordt, is het stil. Twee weken geleden had ik nog gezegd: als ik wakker wordt is het donker en stil. Maar het immer draaien van de aarde maakt dat de hemel al licht is als om vijf voor vier mijn wekker gaat. Stil is het nog wel. De eerste vogels beginnen ook al wakker te worden rond die tijd, dus over een paar dagen kan ik dat waarschijnlijk ook niet meer zeggen.  Lees verder