Tagarchief: communicatie

kleine ergernissen I: Geniet ervan!

Bij tijd en wijle verblijf ik best veel online. Ik zie facebook als een druk café, waar allerlei gesprekken door elkaar en tegelijk gevoerd worden; het is onmogelijk om al die gesprekken te volgen, maar soms hoor je aan de tafel naast je iets gezegd worden waar je wel op móet reageren. Gelukkig kan dat op facebook zonder te schreeuwen en meestal zonder dat mensen zich bedreigd voelen doordat je inbreekt in een gesprek. Lees verder

Gesprek aan tafel

Van de week zat ik aan tafel met een klein maar gevarieerd gezelschap; twee medici, twee politiek geëngageerde mensen uit het onderwijs, twee scholieren, twee oud verpleegkundigen. Mijzelf meegerekend negen personen, variërend in de leeftijd van 17 tot 84.
De zeventienjarige vertelde dat hij onlangs een brief had ontvangen van het ministerie van defensie, waarin hij werd opgeroepen voor de dienstplicht en tegelijk niet, omdat er in Nederland geen opkomstplicht meer is. Lees verder

Telefoonscript voor Annie

Naar aanleiding van de stiltes die Annie liet vallen in een telefoongesprek met een meneer, terwijl deze graag voor drie weken in de zomer wilde boeken, heb ik een hopelijk behulpzaam telefoonscript gemaakt. Ik vond het akelig voor haar dat ze de antwoorden op de vragen van deze meneer niet voorhanden had en wil haar graag behulpzaam zijn.  Lees verder

Discriminatie

Zwetend werk ik mij met een schaar en een zaag door de dichte braambos heen, als de prins die Doornroosje komt bezoeken na honderd jaar. Langzaam maar zeker wordt het overwoekerde pad weer begaanbaar. De berg snoeiafval achter mij groeit terwijl ik mij dieper de braambos in werk. Lees verder

onderwijs (IV) 50 weken

Nog even terug naar de bijeenkomst van afgelopen donderdag. Gisteren schreef ik mijn brainstorm en uitstapje naar verschillende educatie filosofieën. Dat was echter niet wat ik op de avond zelf besproken heb. Op woensdagavond belde iemand van de organisatie van de avond in kwestie mij op om te vragen of ik misschien bereid was gespreksleider te zijn.  Bij het opnoemen van de stellingen trof de eerste mij direct; de andere heb ik nog wel beleefd aangehoord, ik was echter direct enthousiast en bereid. Lees verder

All of me; over liefde en muziek

Van de week ‘kreeg’ ik een link naar een nummer, gezongen bij The Voice of Holland. (dat is een talentenjacht op televisie, voor diegeen die onder een steen leven) Ik zag de titel en dacht; ah, das een mooi oud nummer! Eens kijken wat ze daarvan maakt…  (link)
Fout!! En ik voelde me even heel oud.  Ik had namelijk een heel ander nummer in mijn hoofd bij deze titel!  Lees verder

Milk

Vanavond keek ik de film Milk, over de activist Harvey Milk, de eerste openlijk homoseksuele stadsbestuurder van de USA die in 1978 werd vermoord. In de film (uiteraard)  veel demonstraties met spandoeken, borden en spreekkoren. De meest gehoorde: ‘Gay rights now’  let wel; we spreken hier tussen 1970 – 1978.  Ik meld deze jaartallen, om duidelijk te maken hoe ver deze ontwikkeling gegaan is in dertig jaar.
Lees verder

Familiedrama

Vanmorgen op weg naar huis, pak ik achteloos een gratis krant op het station. Ik moet even wachten omdat ik na negenen goedkoper reis. Met een kop koffie en een krant moet dat wel lukken. Koppensnellend blader ik tot bladzijde 5, waar een kop mijn aandacht trekt; ‘Zestien jaar cel voor moeder die haar zoons doodde op camping’. En vooral de subkop, schijnbaar uit een afscheidsbrief; ‘Ik ben al 41 jaar aan het vechten, waarom ook de kinderen? Ik kan ze niets bieden en echt gelukkig zijn ze niet’ Lees verder

Roze Zaterdag

Gisteren was het roze zaterdag in Haarlem. Ik was daar niet: had verplichtingen hier op t eiland. In de voorbereidingen in de stad, die ik volgde door verslagen van een vriend op facebook realiseerde ik mij weer hoe goed ik het hier heb. En dat ik daar dankbaar voor mag zijn. Dat ben ik ook; daarom wil ik dat in deze blog nog eens extra benoemen; Lees verder

Groepen en trapondersteuning

Vorige week fietste ik naar huis na een lange dag werken. Toen ik achter mij een andere fietser gewaar werd. Nou word ik niet graag voorbijgefietst, daarom deed ik een beetje meer mijn best. Maar de kwam zonder moeite naast me fietsen en begon een gesprekje;
‘Waait nog behoorlijk he? Gelukkig hebben we m hier een stukje mee.’
“Nou, ik heb eigenlijk altijd wind mee met deze fiets’  Ik kan niet nalaten te vermelden hoe blij ik ben met mijn elektrische fiets. Terwijl ik het zei, zag ik echter de battarij onder haar bagagedrager. Ik behoorde tot een nieuwe groep, waar ik me tot dat moment nauwelijks van bewust was geweest! Lees verder