Tagarchief: communicatie

Communicatie voor vier handen

Van het weekend was ik naar een concert in het hoge noorden van het eiland. De locatie waar het plaatsvond kende ik wel van lang geleden toen onze fanfare daar de Koninginnedag begon. Sinds die tijd is er het een en ander aan vertimmerd en ik was verrast in een ruime lichte zaal binnen te stappen waar behalve een paar rijen stoelen, ook een vleugel stond. Een uitgelezen ruimte ook voor een ligconcert, bedacht ik. Maar ik heb wel vaker zulke enthousiaste ingevingen.

Het concert betrof twee mensen, dus vier handen, op het klavier van die ene vleugel. Een van de pianisten was mijn zus, die ik wel vaker piano heb zien spelen, haar compagnon in deze kende ik alleen van naam.  De muziek was geweldig vanaf de eerste maten. Maar daar gaat het nu eigenlijk niet over.

Lees verder

Het is (bijna) zover!

Eindelijk, eindelijk is het zover:
Op 1 juli 2022, een half jaar na de eerste proefdruk, krijg ik mijn boek Week 31 in handen. En niet een, maar een hele stapel om te verkopen en te geven aan mensen die er al een gekocht hebben. En oplettende lezers van deze blog weten wat dat betekent…

Lees verder

Een zin, twee woorden, negen letters

En dan is het al december…
9 Oktober had ik de eerste proefdruk van mijn boek Week 31 in handen. Een echt gedrukt boek helemaal door mij geschreven en zelfs de coverfoto is door mijzelf gemaakt! Kicken!
Enthousiast post ik berichten van (mij met) mijn boek in de trein, bij het vuur, in de duinen… en jawel, mensen worden nieuwsgierig en gaan het boek bestellen. Ondertussen is een klein legertje proeflezers druk aan het lezen en ben ik zelf druk aan het herschrijven om fouten en foutjes die tóch zijn blijven staan eruit te halen, want het mag dan wel een merkwaardig boek zijn, het moet wel goed.

Lees verder

Afleiding II: Buitenspelen

(Dit blog is eerder verschenen op kleurrijke schrijvers.)
Ik ben nogal chaotisch. Mensen die mij een beetje kennen zullen meewarig knikken, mensen die mij goed kennen zullen keihard lachen om dit understatement.  Als ik mijn boek af wil krijgen, en daar heb ik afspraken over, is focus echter wel belangrijk. En afleiding van het schrijven ligt overal op de loer.
In een eerder blog beschreef ik al de afleidingen van sociale media. Een andere sterke afleiding die mij weghoudt van mijn computerscherm en het schrijven van mijn boek is de weersomstandigheden. Als het buiten waait dat het rookt en de regen tegen mijn raam klettert, heb ik geen enkele moeite met uren op de bank zitten, radio erbij aan, en schrijven maar.  Natuurlijk zijn er andere afleidingen die dan evengoed op de loer liggen, maar daar gaat het nu niet over.

Lees verder

Afleiding I: sociale media

(Deze blog is eerder verschenen op de pagina van kleurrijke schrijvers)

Ik ben nogal chaotisch. Mensen die mij een beetje kennen zullen meewarig knikken, mensen die mij goed kennen zullen keihard lachen om dit understatement. 
Als ik echter mijn boek af wil krijgen, en daar heb ik afspraken over dus dat moet, is focus echter wel belangrijk. Afleiding van het schrijven ligt echter overal op de loer.
Een eerste grote afleiding tijdens het schrijven is sociale media. Ik probeer die zoveel mogelijk buiten te sluiten: ik krijg alleen via mijn telefoon meldingen van privé berichten, nooit pop-ups of meldingen via mijn laptop.  Op bepaalde momenten geeft mijn telefoon helemaal geen geluid, de meeste tijd staat de instelling ‘alleen prioriteit’ aan. Dat betekent: als mijn oude moeder, een van mijn kinderen of mijn lief belt, hoor ik mijn gave zelf opgenomen ringtone. Alle andere bellers worden geluidloos en onverbiddelijk naar mijn voicemail geleid.

Lees verder

Doelen

Mijn dagelijkse slaapdoel is zesenhalf uur. Dat betekent dat als mijn wekker om vijf voor vier gaat, ik voor half elf in bed moet liggen. Dat lukt meestal wel, soms niet. Er zijn ook dagen dat ik niet hoef te werken, of dat ik later begin. Mijn brein is er echter inmiddels van overtuigd dat de wekker gewoon altijd rond vier uur gaat. Dan is het doel dat ik weer in slaap val, of in elk geval doe alsof ik slaap tot een uur of zeven. Lees verder

kleine ergernissen I: Geniet ervan!

Bij tijd en wijle verblijf ik best veel online. Ik zie facebook als een druk café, waar allerlei gesprekken door elkaar en tegelijk gevoerd worden; het is onmogelijk om al die gesprekken te volgen, maar soms hoor je aan de tafel naast je iets gezegd worden waar je wel op móet reageren. Gelukkig kan dat op facebook zonder te schreeuwen en meestal zonder dat mensen zich bedreigd voelen doordat je inbreekt in een gesprek. Lees verder

Gesprek aan tafel

Van de week zat ik aan tafel met een klein maar gevarieerd gezelschap; twee medici, twee politiek geëngageerde mensen uit het onderwijs, twee scholieren, twee oud verpleegkundigen. Mijzelf meegerekend negen personen, variërend in de leeftijd van 17 tot 84.
De zeventienjarige vertelde dat hij onlangs een brief had ontvangen van het ministerie van defensie, waarin hij werd opgeroepen voor de dienstplicht en tegelijk niet, omdat er in Nederland geen opkomstplicht meer is. Lees verder

Telefoonscript voor Annie

Naar aanleiding van de stiltes die Annie liet vallen in een telefoongesprek met een meneer, terwijl deze graag voor drie weken in de zomer wilde boeken, heb ik een hopelijk behulpzaam telefoonscript gemaakt. Ik vond het akelig voor haar dat ze de antwoorden op de vragen van deze meneer niet voorhanden had en wil haar graag behulpzaam zijn.  Lees verder

Discriminatie

Zwetend werk ik mij met een schaar en een zaag door de dichte braambos heen, als de prins die Doornroosje komt bezoeken na honderd jaar. Langzaam maar zeker wordt het overwoekerde pad weer begaanbaar. De berg snoeiafval achter mij groeit terwijl ik mij dieper de braambos in werk. Lees verder