1: Er is altijd een begin

Dit lege boekje geef ik jou, opdat je verhalen en gedachten aan het papier zult toevertrouwen en zo je schrijfkunst zult onderhouden en versterken. Want zoals met veel wat ons gegeven is zal ook de vaardigheid van het geschreven woord verzwakken en verloren gaan als zij niet benut wordt.

Zaterdag
Vandaag gaf mijn leraar mij dit boekje om dagelijks mijn belevenissen in op te schrijven. Mijn belevenissen hier zijn niet talrijk. Vandaag heb ik les gehad in mijn kamer. Eigenlijk komt de leraar voor mijn broeder Willem, die had echter ook vandaag weer te weinig energie om te studeren. Zoals steeds vaker bleef hij in bed tot het diner. Vader waardeerde het eerst niet dat ik ook lezen en schrijven zou leren, nu heeft hij er vrede mee. Wie kan ik er kwaad mee doen?
Met vader en Willem gedineerd, daarna op mijn kamer bij de haard gezeten tot Dort kwam om mij te helpen met mijn kleed om naar bed te gaan.

Woensdag
Wat valt er dagelijks te schrijven over mijn leven. Ik woon in mijn kamers, kijk uit over de binnenplaats en zie in de verte het dorp. Dagelijks komt Dort mij aankleden voor ik beneden ontbijt met mijn vader en Willem. Mijn moeder is reeds lang dood en Willem is nog langer al ziek. Vroeger had ik nog twee broers, zij hadden beiden dezelfde duivelse ziekte die hun kracht aantast en hun hart opeet. Hen heeft de duivel al tot zich genomen. Mijn vader lijdt onder zijn lot. Waarom deze duivel mij niet aanvalt weet ik niet. Misschien vindt hij mij als vrouw onwaardig of wacht hij tot hij Willem verteerd heeft voor hij aan mij begint. Wie kent de wegen van de duivels?

Vrijdag
Vandaag wederom dezelfde belevenissen: Na mijn ontwaken wacht ik op Dort, zij helpt mij aankleden, dan ga ik beneden ontbijten met vader en Willem, waarna ik in mijn kamer wat naaiwerk heb gedaan en wat gelezen. Als het morgen mooi weer is in de middag ga ik rijden met de merrie. Langs het bos en de heide, misschien door het dorp. Ik ga meestal alleen uit rijden, soms gaat Willem met mij mee, misschien ook morgen.
Vanavond zal ik wederom met Willem en vader dineren in de eetzaal, nadien is het tijd om naar mijn vertrekken te gaan, bij het vuur wachten op Dort die mij helpt uitkleden en in bed gaan. Elke volgende dag is gelijk aan de vorige. Waarom zou ik daar elke dag over schrijven? Als de leraar weerkomt zal ik hem zeggen dat ik het enige dagen bijgehouden heb.

Zaterdag
Schreef ik gister dat er zelden iets gebeurde dat de moeite van het schrijven waard was, vandaag is er toch iets gebeurd. Rijdend met de merrie nabij het dorp, liep een meid voor mij uit langs de weg. In vaalbruine mantel liep zij in het spoor. Ik wilde haar juist roepen opzij te gaan toen zij de berm instapte en naar mij opkeek. Haar gezicht was zo schoon van vorm, haar ogen zo blauw als de hemel en heur haar onder de vuile kap van de mantel zo goudgeel als het stro op het land. Zij keek mij slechts even aan voor zij haar ogen neersloeg zoals een horige betaamd. Het lijkt me echter toe dat haar gezicht in mijn ogen gebrand is. Zij moet welhaast een heks zijn, zo goed als ik nu, enige uren later al, nog haar gezicht voor me kan zien. Ik moet hierover schrijven, zo is mijn hart en hoofd vervult van haar beeld. Ik wil meer weten van haar bestaan. Ik zal nogmaals uit rijden gaan en zien of ik haar weerzie. Dan zal ik haar aanspreken.

Maandag
Elke dag schrijven, welk een last heb ik gekregen! Ik kan slechts denken aan haar. Vandaag ben ik weer diezelfde route gegaan als twee dagen terug. Ik heb haar echter niet weergezien.
Ook gisteren vanuit de koets op weg naar de kerk heb ik slechts naar haar uitgezien. Vader vroeg mij of ik niet goed was, omdat ik zo weinig sprak. Ik kon hem geen antwoord geven over wat mij mankeerde, omdat ik het zelf niet begrijp. Het is te vreemd om woorden te geven. Wie is zij en waarom heeft ze mij in haar macht? Waarom kan ik haar ogen, haar gezicht en de kleur van heur haar niet vergeten?

Donderdag
Vanmiddag toen ik rijden ging, dacht ik dat ik haar zag: een figuur in een bruine mantel liep op het pad voor mij. Ik wilde de merrie aansporen, maar dorst dat niet aangezien Willem met zijn ruin achter mij was. Hij wilde beslist met mij mee uit rijden, alhoewel lopen en zitten hem pijn doen. Omdat zij vlot doorliep en onze paarden rustig stapten, volgden we de vrouw lange tijd. Mijn ogen werden getrokken naar de vorm van het lichaam, de stap van de voeten. Ik kon echter niet ontwaren of zij het was die ik in mijn dromen steeds naar mij zie opkijken.
Vlak voor wij haar inhaalden stapte ze opzij in de berm en wierp een korte blik op mijn paard. Ik zag een rimpelig gezicht, grijsbruine vuile haren en een vertrokken mond. Niets kon verder afstaan van de engel die ik vorige week zag. Ik was verdrietig en kwam thuis met een onaangenaam humeur. De stalknechts haasten zich om het mij in alles naar mijn zin te maken, ook tegen Dort heb ik mij onhebbelijk gedragen. Alles omdat ik verwachtte haar weer te zien en dat niet gebeurde. Is zij waarlijk uit de hemel neergedaald? Met welk doel dan mij het leven moeilijker te maken dan het reeds is? Om de dromen rond de dood van mijn moeder en de ziekte van mijn broer af te wisselen met dromen van haar goddelijk voorkomen? Wat heeft de hemel met mij voor, als zij een engel stuurt die mij slechts eenmaal beziet en in angst en onrust achterlaat?

Vrijdag
Vandaag had ik wederom les en mijn leraar vroeg mij naar mijn vorderingen. Ik heb hem verteld dat ik vrijwel dagelijks schrijf, echter dat ik ook dagelijks wil rijden en het lezen ook niet wil vergeten. Hij moedigde mij slechts aan en vroeg gelukkig niet naar hetgeen ik geschreven had. Teruglezend zie ik zie dat de meeste dagen ik slechts kan schrijven over haar, wiens gezicht mij zo helder voor de geest staat. Terwijl ik haar slechts eenmaal gezien heb!
Deze namiddag was mijn merrie met enkele staljongens naar de hoefsmid in het dorp. Ik kon daarom niet uit rijden. Toen ik een korte wandeling maakte over de muur, heb ik slechts het landschap afgespeurd naar een glimp van haar. Er liepen mensen van en naar het dorp, er waren herders met kuddes schapen en geiten en kinderen achter koppels ganzen. In geen van deze figuren kon ik echter haar herkennen. Hoe zou ik dat ook kunnen? Ik kan haar gezicht, haar ogen en haar mond niet van mijn geestesoog bannen, doch haar vorm, haar loop, haar schoeisel heb ik geen blik waard gegund. Hoe kan ik haar ooit terugvinden als zij niet nog eens zo naar mij opkijkt?

Zondag
Vanmorgen regende het. Ik kon niet naar buiten om te rijden of te wandelen. Dort was net vertrokken toen een klop op mijn deur mij opschrikte. Toen de deur openging kreeg ik pas echt een schrik: ZIJ kwam binnen met een mand vol brandhout. Ze droeg niet de bruine mantel waarin ik haar de eerste keer zag, maar eenzelfde jurk als Dort. Ik herkende echter de lijn van haar gezicht, het blauw van haar ogen en het goudgele van heur haar. Opeens was zij heel dicht bij me, haar adem streelde mijn wang.
‘Mejuffrouw! Wat is er met u?’ Haar geschrokken stem, haar smalle handen  licht op mijn voorhoofd en wang.
Ik lig op de grond bij de haard, naast de stoel waaruit ik was opgestaan toen ik haar zag binnentreden, kennelijk heb ik een flauwte gehad.
Ik wist niets te zeggen en keek slechts naar haar helder blauwe ogen van zo dichtbij. Ik raak haar blonde haren aan, glad als zeewier onder mijn vingers. Toen ging ze recht staan en strekte haar hand uit om mij overeind te helpen.
Ze legde blokken in de haard en stapelde de rest naast de schoorsteen. Met de lege mand aan haar arm draaide ze zich naar de deur om te vertrekken. Ik werd angstig dat zij wederom zou verdwijnen.
Ik vroeg haar nog even te blijven en mij gezelschap te houden. Ze was verbaasd, maar bleef.
Femke heet ze. Ze is nog maar kort in ons huis te werk. Ze komt vanuit een dorp een volle dag gaans van hier en werkt in de keuken.
Femke heet ze en ze woont hier in huis. Ik kan haar dus zien wanneer ik wil. Al die keren dat ik haar zocht, ik keek aan de verkeerde kant van de muur!

Lees verder>>

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s